Facebook

søndag 17. september 2017

Crème de la Crème

Ytrevågefjellet

Skylefjellet

Ved Ytrevågefjellet

ds
 
Vest for Toreheia ser i Krikavatna og Mangevatna


I dag gjekk eg den flotte ruta frå Vågane og opp over Ytrevågefjellet, kryssa deretter nord sør over toppane, før eg gjekk vidare vest og opp på Toreheia. Deretter vest til Skylefjellet. Og følgde så via Mangevatna sørover den vanlege ruta til Yndestad i Stongfjorden. I nydeleg og halvskya vèr. Og blikkstilt. Det er alltid vanskeleg å seie kva ruter, turar og fjell som er flottast i kommunen. Men utan tvil er dette eitt av dei. Området er utan tyngre installasjonar og vegar. Eg kallar det mi heimebane.

Eg talde opp 36 sauer. Desse er ikkje sanka endå. Men dei sauene eg egentleg såg etter, ja dei såg eg ingenting til. Kanskje dei går i Oslandslia. Her er så mykje tre og lauv at det er vanskeleg å få oversikt. Elles var turen knallflott! Som så mange gonger før.

Foto Ytrevågefjellet Toreheia Skylefjellet 170917




lørdag 16. september 2017

Fantastiske Dale











(Dei fire siste bilda er klipte frå film. Alle foto med smarttelefon)

I dag fekk mor mi andre lasset med ved frå Johan Norddal, så då var oppdraget klart for dagen. Det viste seg at vi møtte mannsterke opp heime på Skaartun, for både Leif-Arne og Sigmund kom òg. I tillegg til Olaug. Så her gjekk det unna. Ja, Sigmund henta like godt kappsaga på Yksnebjør så vi fekk i hus eit ekstra lad med ved som stod ukappa i hagen òg. No kan mamma gå vinteren trygt i møte. Iallefall når det gjeld ved. Premien vår var heimelaga lapskaus. 

No har det vore teaterfestival i Dale denne veka. Mamma, Olaug og eg tok difor turen ned i Dalstunet etterpå. Du verda kor folk her var samle. Svart i menneske. Og eit yrande liv. Vi tok med oss nokre av arrangementa, m.a. nede ved Storeelva. Elles møtte vi sjølvsagt veldig mykje kjentfolk. Men endå meir framande menneske. Det er i grunn fantastisk for ein flott kulturkommune Fjaler har blitt. Her er ressurspersonar i fleng med veldig godt omdøme rundt om i landet. All grunn til å vere kry av slike festivalar. Denne i Fjaler er annleis i form og innhald enn mange andre sommarfestivalar, der ovdrykk ofte er i førarsetet. Gratulerer!

P.S. Forsyne meg hadde Firda teke turen frå Førde òg. Her er reportasjen deira.

Videosnutt

Videosnutt

Nokre foto: Liv og røre i Dale 160917


fredag 15. september 2017

Smerter og filosofi




I dag venta eg på at Olaug vart ferdig på jobb slik at vi kunne gå i lag på Dokka. Dette var nest siste toppen hennar på 10-fjellsturen til Indre Sunnfjord Turlag. Etter turen på Taket for ein månad sidan, der ho trakka skeivt og braut eit lite bein i ankelen, har ho ikkje fått gått noko særleg. Så eg vart med som anstand i dag i tilfelle det skulle skjere seg. 

Vi gjekk opp kammen. Det er brattast og tyngst, men kortast. Men valde så å gå ned igjen til Nyksvatnet, sidan det er noko flatare og kupert her. Det er først og fremst bratt ned det er verst for henne. 

Utsikta opp kammen er fantastisk. Både inn og ut Dalsfjorden. Og bygdelaga ikring. Mange meiner at Dokka er det flottaste fjellet langs Dalsfjorden (sjølv om eg trur nokon inne i Bygstad vil reise bust av dette)... Personleg meiner eg at Eitrenipa er i same klasse - minst...

No gjekk dette ganske bra med Olaug i dag. Eg høyrde ikkje så mykje styn. Så eg drog fram dette her med smerteterskel... Det er visst sagt at det female kjønn har høgre smerteterskel enn det maskuline. Ikkje veit eg. Men når det gjeld syting, generelt, trur eg det er motsett😊 Sidan Olaug har jobba på legekontor i ein mannsalder kan eg iallefall ikkje komme her og komme her (fint då å ha vore ute ei vinternatt før)... Når sant skal seiast hender det vel at eg lest or meg blant alle damene på jobb. Her er det mogeleg å få litt gehør for plager som rir ein 60 år gamal skrott. Men syting om vèr og vind, umogelege ungar eller hunden til naboen trur eg er meir forunt det feminine kjønn å kave seg opp over. Ja, det er mogeleg vi mannfolk ser litt større på ting. 

Vel, vel dette hadde no ikkje så mykje med turen i dag å gjere. Eg får late fleire slike alvorlege og filosofiske betraktningar liggje i denne omgang.  

torsdag 14. september 2017

Skodde og våte joggesko

Ved Krikavatnet

Eg tok turen opp att på Toreheia i dag med kikkert for å sjå etter nokre sauer som eg såg hin dagen. I dag for å sjå  kven som er eigar. Her er to brukarar som har sauer på denne sida no. Eg har kontakt med begge. 

Vel, dette viste seg å vere heilt vekkasta. Det var ikkje meir enn 5-10 meter sikt her oppe i dag. Og sauene eg såg hin dagen var fordufta. Så det var det. Å vase rundt i skodda var ikkje noko alternativ. Men eg skreiv no meg inn i boka på toppen - som seg hør og bør... Og kom meg raskast mogeleg heim att i dusjen. I våte joggesko (goretex eller ei) var tærne kalde gitt - om enn ikkje så gale som då eg gjekk gjennom isen her oppe i vinter. Då var dei kalde då...!

onsdag 13. september 2017

Eksotisk sprutemakar

Eksotisk innslag på kroken

Underset

Alden t.v.

Follevåg

d.s.

Ut Stongfjorden
Inn Stongfjorden
I dag nytta eg førtidspensjonistdagen min til ein flott tur på sjøen. Båten ligg no her nede. Fekk testa nokre bilder med min nye smarttelefon Sony Xperia XZ Premium. Slettes ikkje så verst. Fisk vart det òg. Ein stor lyr, lysing, lange og så tok eg med eit par makrelar. Men det mest eksotiske innslaget var nok blekkspruten som de ser. Han spruta gong etter gong. Og bomma med nokre centimeter på meg då eg trudde han var tom, men det svarte sekretet hamna opp i båten. Issj! Eg fekk no vesenet av med ein kniv utanfor båtripa.  

Elles var det forbausande varmt og fint i dag. Eg hadde nok overdrive kva klede eg hadde teke på meg. Eg vart jo sveittevåt i båten i ståande stilling...😅



tirsdag 12. september 2017

Ingen fjellsau

Mot nordvest frå Fanafjellet

Blåfjellet Blåfjellssåta og Bakkefjellet
Fin utsikt på Størdalsstauren
Eg traff Ansgar Bjarne på tunet på Neset i føremiddag då eg ville ta turen oppover til Moldura-traktene der i frå. Eg var meint å gå den vanlege ruta. No er her temmeleg vått, myrlendt og tungt eit parti, så han tipsa meg om ei ny rute. Ei rute omlag midt mellom der vi gjekk før og no. Etter beskrivinga hans fann eg fram. Sånn cirka iallefall. Ein del brotne bjørkegreiner vitna om det. Men så alvorleg med hjortetrakk som det er her oppe i lia, er det ikkje alltid like godt å vite kva som er kva. Heilt greitt kom eg meg iallefall opp under Langedalen der eg gjekk stien og følgde merkinga vidare oppover. Og toppa så fint ut Fanafjellet. 

Vitsen med turen i dag var i grunn å sjå om det gjekk sauer her oppe etter sankinga forrige helg. Eg såg ingenting på Stongfjorden-sida. Heller ikkje i Fagredalen. Men etter at eg gjekk vidare utover mot Størdalsstauren kunne eg sjå mange kvite dottar nede i sjølve Størdalen. Dei var altfor langt unna til å identifisere eigar. Oppe på fjellet gjekk det iallefall ingen. Det er eg temmeleg sikker på. Så då tusla eg meg ned att ruta "mi" frå Størdalsstauren til Neset. Mission completed.


mandag 11. september 2017

Toreheia super

Stongfjorden

Utsikt vestover mot Alden rett før toppen på Toreheia

Portafjellet og Vardeheia
Den tørrlagde elva til Oslandsbotnen midt i bildet



Som ein start på førpensjonistveka mi gjekk eg etter gamalt heime i frå og på Toreheia. For deretter å å gå austover og ned att på Osland. Dette er ein flott tur som tek ein tre/fire timar - alt etter som. 

Vèret var flott. Ja, det vart til og med litt sol oppe på toppen. Men etter å ha gått langs vegen frå Osland og heim att, rakk eg akkurat i hus då ei sabla regnbyge slo til. Flaks!

Haustfargane har elles sett sitt preg på fjellet no. Nok eit tidsløp har teke ende.... Men snart snur no sola att--- så då så. 

Toreheia_Osland foto 110917


søndag 10. september 2017

Bratwürstchen, skalldyr og saksofon...

Olaug, meg, Viola og Ben på Staveneset
(Tekst under alle bilda)


























Så var unsere Freunde reist igjen. I første omgang til Oslo eit par dagar. Og igjen sit vi med minna og bilder frå ei kjekk veke med mange sosiale middagar og kveldar. Noko utbrodering legg eg ikkje inn her.  

Likevel -  i går toppa vi veka med ein kjekk tur frå Grimelia til Holevika med innlagt grilling i Liavika. Om kvelnden toppa vi besøket frå Tyskland då Kjell og Tordis hadde invitert til skalldyrbord i gamle posthuset på kaia på Yndestad. Med fleire inviterte vart det etter kvart livleg. Ben og eg tok forsåvidt tidleg kvelden, medan Viola og Olaug vart att. Ei speiell takk til Kjell og Tordis for invitasjonen, mat og alt anna. Takk til saksofonisten frå Florø. Og takk til dykk andre. Det var veldig kjekt. 

Viola og Ben set stor pris på å vere i Stongfjorden. Til våren tenkjer vi på eit besøk til Tyskland. Dresden og Pulsnitz virkar som spanande byar å besøkje.